- Orta Afrika’da bir ülkede darbe olur. Bütün sanatçılar,yazarlar,şairler,muhalifler içeri alınır.
Hapishanedeki mahkumlar hiç kimseyle görüştürülmezler. Aradan 2 yıl geçer Dünya’daki bütün sivil toplum kuruluşları , özgürlükçü toplumlar, dernekler harekete geçer.
Bu olayın hukuksuz olduğunu , mahkumların yakınlarını görmeleri gerektiğini gösteren bildiriler yayınlarlar. Bir yandan da yetkililerle görüşmeler yapılmaktadır .
En sonunda 2 yıl sonra darbeciler ikna olur ve tutukluların kısa bir süre yakınlarıyla görüşmesine izin verilir. Fakat herkes sadece bir yakınını görebilecektir . Herkese kağıt kalem verilir ve görüşmek istedikleri yakınlarının adını yazmaları istenir .
Tutuklular arasında haksız yere içeri atılmış bir şair de vardır. 8 yaşındaki kızının ismini yazar . En son 2 sene önce 6 yaşında görmüştür kızını .
Görüş günü gelir.
Herkesin yakınları kapıdan içeri girer . Bir süre sonra şairin kızı da kapıda görünür. Elinde bir kağıt vardır küçük kızın.
Tam babasının yanına ilerlerken , gardiyan kızı durdurur.
“O kağıt da ne? ” der gardiyan.
Kız:
-Babama resim yaptım , ona vereceğim.
Gardiyan:
– Ne resmi o ver bakayım.
Kız:
-Kuş resmi .
Gardiyan hemen yasak şeylerin yazılı olduğu kitabı açar ve kuş resminin olup olmadığına bakar. Kuş resmi yasaktır içeri sokulamaz . Gardiyan resmi kızın gözü önünde yırtar ve atar.
Kız çok üzülür bi yandan ağlar ve babasının yanına gider.
Kız hıçkıra hıçkıra ağlayarak “Baba sana resim yapmıştım , kuş resmi, ama izin vermediler yırttılar onu.” der.
Babası daha kızını teselli edemeden görüş biter ve kızı dışarı alırlar .
Aradan 1 sene geçer. Tekrar bir görüş günü düzenlenir . Şair yine kızının adını yazar. Kızı artık 9 yaşında olmuştur biraz daha büyümüştür .
Görüş günü gelir .
Kız yine kapıda belirir. Kızın elinde yine bir kağıt vardır.
Babasına doğru ilerlerken gardiyan kızı durdurur .
-Elindeki ne?
-Resim yaptım babama , ağaç resmi.
Gardiyan kitabı açar ve bakar. Ağaç resmi yasak değildir. Tekrar bakar yine bulamaz. Müdürünü arar.
-Efendim , burada bir kız var babasına ağaç resmi yapmış izin verelim mi?
Müdür
– Yasaklılar listesinde var mı ?
-Hayır efendim
-O zaman yapacak bir şey yok.
-Ama nasıl olur efendim? Ağaç bu. Dalları var , yaprakları var yeşil renkte.
-Yapacak bir şey yok alın içeri.
İstemeyerek de olsa küçük kızın yaptığı ağaç resmini babasına vermesine izin verirler .
Kız babasının yanıma gider. Resmi verir çok sevinçlidir.
Babası resmi çok beğenir.
– Kızım ne güzel bi resim bu . Bu dallardaki da ne ? Ne meyvesi bunlar?
Küçük kız:
– Hişşt baba sessiz ol. Onlar meyve değil . Kuş ,kuş !
Turkish