Sedefli Kaleler

İnsan yanindakilere bakıyor bir de ardındakilere… Kim ne katmış kim ne katıyor, kim ne almış kim ne veriyor görüyor bir zamandan sonra. Kendi kafesinden çıkıp dışarıdan izliyor içini. Dinliyor hatta. Uzun soluklu ilişkilerin ne denli kısa bir zamanda son bulduğunu görüyor. Nasıl da yabancılaşıyor canına kattıkları. Nasıl da isimsizleşiyor. Kendi elleriyle ördügü o güzel ve yıkılmaz sedefli kaleleri bir bir yıkan acımasız insanlara kızıyor, öfkeleniyor. Sonra susuyor. Konuştuğunu anlamayan bir topluluğa daha büyük bir devrim yapılamayacağını anlıyor çünkü…