Sen hiç karanlıkta ,kalbin sıkışırken aydınlığı bulmaya çalıştın mı, gözyaşlarınla.
Sel olup giden damlalarında, kirpiklerin ıslandı mı içten gelen sessizliğinde?
Çığlık atmak isterken gömüldün mü sessizliğe,
Parmakların yazarken sensizliği, unuttun mu ümitsizliği?
Kalbin sıkıştığında ellerinle kalbini sakinleştirmeyi denedin mi hiç?
Denedin mi yardım etmek isterken kötü olmadan ilerlemeyi.
Becerebildin mi kötüye çıkmadan adın, yürüyebilmeyi.
İçin hep iyiyken karalarla uğraştın mı,beyaza dönmek için
Kalbin hep sessizmiydi çığlıkların varken?
Siz hiç unuttunuz mu kalbinizin çırpınışlarını?
Unuttunuz mu dünyanın kaç bucak olduğunu ve bunu göstermeye çalışanları.










