Sen kaldın ya belirsiz ya bensiz belleğimde.
Görünenin aksine sebebiyetindeydim hislerin,seslenişlerin…Her
defasında içe kaçış her defasında bir haykırış benliğimde beni
bana anlatan..Şimdi sen kaldın e ..Farkedilmekti amaç her yolu
denemiştim oysa ki .Herkes istedi,ama sessiz hoyrattı belki de
içimde düşüncelerim, doğru insanı diye bekliyordu eminim.Evet
sen doğru insan ve şimdi sen kaldın yüreğimde ..Kimileri el ele
tutuşur kimileri sarılır alırdı sevda hissini ben ise eşarbımın
omzuna yakıştığı kadar severdim seni…Hani sevda gibi ,belki
Allaha duyduğun aşk gibi ,belki de açlığı dibinde yaşayan minik
bir çocuğun çaresizliği gibi.Öyle bir histi benimkisi.Sevgilim
değilde sevdiğim diyebilendi.Bakmaya kıyamadığın ,her bakışta
ilk baktığın gibi ,baktıktan sonra tekrar bakabilmek gibiydi..Ve
şimdi sen kaldın belli belirsiz yüreğimde …








