Üzgünüm…
Eski bir agresif olarak size söyleyebileceğim tek bir şey var…
Öfkeniz dinmeden, siniriniz yatışmadan, benim alçak sesle söylediklerim kulaklarınıza ulaşıncaya kadar sizinle konuşamam.
Siz bana ulaşamadığınızı düşündüğünüz için sesinizi yükseltiyorsunuz farkındayım. Fakat durum sizin sandığınız gibi değil. Ben yanı başınızdayım. Sesimi alçalttım ve yüreğinize ulaşmayı umuyorum.
Suskunluğum sinirinizi biraz daha bozmuş olabilir. Haklı olabilirsiniz üstelik. Fakat suskunluğumun nedeni sizi alevlendirmek değil. Sadece sakinleşmenizi bekliyorum.
Biliyor musunuz? Kimse vazgeçilmez değildir. Sizi vazgeçilmez hissettirmemin tek nedeni var. O da yüreğimin derinlerinde sizin için biriktirdiğim, büyüttüğüm sevgidir.
Lakin kırıcı her sözünüz, yüksek sesle bana söylediğiniz her şey, evet her şey, sevgi bakiyenizden bir miktar sevgi çekiyor. Hesabınız boşalınca üzülerek de olsa o hesabı kapatmak mecburiyetindeyim.
Böyle hesapları kapattığım olmuştur.
Sabrım tükenince ne yaparım biliyor musunuz? Öfkenin pençelerine bırakmam ruhumu. Sizi yaşamıyor hatta hiç yaşamamış sayarım ve siz benim için asla görüşmeyeceğim bir yabancı olursunuz.
Bu bazen yıllar alır ama aldığım yıllarda bunu yapmışlığım da vardır.
Gözlerim günün birinde bir yabancıya bakar gibi bakarsa size, biliniz ki; sevgi hesabınız bir daha açılmamacasına kapanmıştır.
Ve ben hesap kapatmayı hiç sevmem…
Turkish