Onu öyle sevmişim ki unutmak elde değil. Aradan o kadar zaman geçti ve aralarda başkalarını sevmeyi denedim olmadı. Ve düşünceler insanın kafasını kemiriyormuş onu anladım. Baktım ki olacak gibi değil tekrar sordum aynı kitabı tekrar okumak ister misin? Fakat yarım bıraktığın kitabı okur musun diyemedim. Biliyordum kabul etmek birazda olsa zordu; fakat seven biri benim yaptığımı yapardı diye düşünüyorum. Onun resmini gördüğümde ya da onu bana anımsatan birşeyi gördüğümde kalbim gerçekten atmaya başlıyordu ve diyordum ki ben gerçekten sevmişim. Ve yine ondan bir cevap bekliyorum belki o da beni sever diye yine bekliyorum.
Leman abla dedi kaybetme o kızı.
Ellerim sıkıca tuttu ellerini,
Yüzüne gitme diyemedim.
Libas giymiş bir hüzün gidişin.
Ah etmedi kalbim sadece seni sevdi birden.
İlk sevgilim…









