Şimdimiz ve dünümüz

İnsan hep bir hasretlik taşır yüreğinde.Bazen bir hayali bazen bir insanı bekler.Çünkü beklemek özlemektir aynı zamanda.Şimdilerde en büyük hasretliğimiz geçmişe olan özlemimiz.Eski arkadaşlıkları,eski aile ortamlarını kısaca eskiden olan her şeye hasretiz aslında.İnsan hep bir yanı geçmişe dönük yaşar sanırdım.Ama eskiler unutuldukça yeniler bozuldu.İnsanlar gittikçe bireyselleşip kendi içine dönük yaşamaya başladı ve eskiden olan tüm güzel duygular bir bir yok olmaya başladı.Mutlu olduğumuz anılarımız hep çocukluğumuzda kaldı.Düşünüyorum da hala bile düşündükçe yüzümü gülümseten anılarım dayımlarla,teyzemlerle ailecek kalabalık gidilen pikniklerdi,sitece oynadığımız oyunlardı.Bu yönden şanslı çocuklardık.Eski dostluklardan arkadaşlıklardan eser yok şimdi.Küçükken en sevdiğim şeylerden biri de babamın arkadaş grubuydu.Haftada bir buluşurlardı ve kimileri farklı görüşte de olsa güzel bir sohbet ortamı olurdu.Zaten önemli olan aynı duyguları paylaşabilmek değil miydi?Ben küçük bir şehirde büyüdüm ve bu yüzden bu konuda daha şanslıydım sanırdım.Herkes birbirini tanırdı ve birinin sıkıntısı olsa herkes destek olurdu.Eski sıcak mahalle ortamlarını bizde göremedik galiba ama en azından güzel komşuluk ilişkileri vardı.Sıla-i rahim bilinirdi ve akrabalıklar güçlü bağlardı.Dostlar ise akrabalardan sonra gelen aileden gibi olan insanlardı.Zaman neden bu kadar çok şeyi alıp götürdü ki?İnsanlar neden bu kadar tahammülsüzleşti?Tamamen de karamsar değilim eskileri içinde ve hayatında taşıyan insanlar hala var ama ne yazıkki sayıları gittikçe azalıyor.Ve biz insana hasret yaşıyoruz bugünlerde özellikle içinde ve hayatında eskiyi taşıyan o insanlara.Şimdi size soruyorum derdinizi gerçekten gönülden dinleyecek bir arkadaşınız var mı?Eğer cevabınız evet ise gerçekten şanslısınız demektir ve o insanı kaybetmeyin.
Şimdilerde bulamadığımız her şeyi geçmişte arar olduk.Aslında ondan bu kadar geçmişe hasretimiz.Hasretlik demek hem özlemek hem de umut etmektir aslında.Bu yüzden beklediklerimiz de aynı zamanda özlediklerimiz ve umut ettiklerimizdir.Hayaller bu kategoriye girer ve çoğu zaman bizi hayata bağlar.Çünkü hayalleri diri tutan umuttur.Umut olmadan yaşanmaz değil mi?