Sitem

Yüzümü ruhuma gömdüğümde,
Güneş doğuyordu senin içinde.
Ben karanlığı ilmek ilmek göğsüme ördüğümde,
Isınıyordun sıcağın eşiğinde.
Yalnızlığın sesleri kıyıma iliştiğinde
Terk ediyordu ruhum beni, senin peşinde.
Koşsam da nafile,
Boğuluyordu içimde.
Şeytan beni kendi ateşimi yaktığım cehennemin içine hapsettiğinde;
Bomboştum.
Ruhumun eksikliğinde kalan yerlere,
Ateş doldurmuştum.
Bir sigara daha kendime sürterek ateşe verdiğim kibritin ucunda yaşarken,
Ben ölmüştüm.
Ruhumun yerine diktiğim dumanları,
Birer birer soluyup,
Boşluğa doldurmuştum.