SON

Sizin için her şey çok basit. Karşınızdaki şuymuş buymuş önemli değil. Bizim için yaşanan tek saniye bile değerliyken sizin için bir hiç. Sizin için önemli olan sadece o an, o an ne düşündüğünüz. İnandığımız samimiyetin sonradan çok başka şeylerden ibaret olduğunu görünce kırılıyor insan sonra dönüp kendine kızıyor nasıl bu kadar aptal olduğuna kızıyor. Ama merak etmeyin geçiyor sonra hani hafif ıslak rüzgarlar olur ya Akdenizde onlar alıp götürüyor hepsini. Geriye ne mi kalıyor? Merak etmezsinizde bunca kelâm dökülmüşken kalemimden söylemeden geçmiyeyim. Geriye koca bir inançsızlık kalıyor. Samimiyete olan inançsızlık insanlara dair büyük bir inançsızlık. Hatta çok sevdikleriniz üzerine verdiğiniz sözler bile yitiriyor anlamını. Bizim hayatımızın da şanssız döngüsü bu galiba; insanları gözümüzde büyütüp asıl kimliklerini tanırken ki aciz yıkılışımız.. Pişman değilim çıkardığım dersler var. O zaman bu son benim hatalarımın en anlamlı çıkışı olurken şu satırlarda ‘biz’ diye nitelendirdiğim ve aynı görüşte olduğum insanlara armağan olsun..