Şovalyelerim (Bölüm1)

Sokağın ışıkları süzülüyordu odaya,karanlık çöktükçe yeryüzüne.Perdeleri kapatıp ışıkları açtım. Geceliklerimi giyip yatağıma bıraktım kendimi.

Telefonumun saati 23:00 gösteriyordu.Kilidi kaydırıp ekranda ki hızlı numarayı aradım. Bir kaç uzun çalıştan sonra yanıtlandı arayışım. Tedirginliğim biraz olsun kırıldı.

+Gelmeyecek misin?” olamazdı öyle şey. Gelmeliydi,özlerim,beklerim bilir beni

-Geleceğim de,geç gelirim,ama sana bekleme diyorum.Yat uyu.Uykusuz kalma,gelince görüşürüz.”

+Ama film izleyecektik,ben sana gelirken dondurma al diyecektim,kendine de cips.Hem portakal suyu sıktım,istersen çayda yaparım” çıldırabilir miyim? Biliyorum,geleceğim dediyse gelir. Ama uyuyunca gelmeyecek gibi hissediyorum.Kapıdan girdiğini görmeyince bu gece yalnız kalacakmışım gibi.

-Şehir dışındayım güzelim yarın konuşuruz.”telaşla kalktım yatağımdan elimi saçlarıma daldırdım ve öylece kaldı.

+Nasıl ya! Kimle, Ya bir sorun varsa söyle bak.”habersizce gidilir mi ya,bilsem bende giderdim.İçim rahat olurdu.Yanında olurdum en azından.

-Merak etmesene,sorun yok,kızda yok yanımda.Lütfen güzelim nolur üzme beni aklım sende kalmasın.Şu işle ilgileneyim yoksa biteceği falan yok daha geç kalacağım yoksa.Şimdi kapatmam gerekiyor.Sen yat uy Tamam mı?”Zorunlu bir teselliye tutundum.Söz verdiyse gelir biliyorum ama niye bu kalbimin

“hı,hı” dedim içi rahat olsun diye.Ve telefonun cırlayan sesi çınladı kulağımda.Hoşçakal demelerim yoktu benim,kapatmasa konuşurdum,konuşmasam dinlerdim,saatlerce.Uyuyacağım.kapattı çünkü.Üzerime yorganı çekip kapattım gözlerimi.Düşünüp kurmak istemiyorum kafamda hikayeleri.Gelince soracağım nasıl olsa..

Yavaşça açmıştı kapıyı,nefes nefese oluşundan anlamıştım koşarak geldiğini.Saçlarıma geçirdiği ellerini hissettim ilk önce.Sonra yavaşça araladım gözlerimi.Çok sıcaklamış olacak ki direk uzanıverdi yatağa yorgan almadan.Geceliklerini de odasında giyip gelmişti.

+Geldin mi?”dedim uykumun arasında

-Geldim güzelim.”dedi usulca.Okşadı saçlarımı.

+Çok özledim yanımda kalsana”dedim.

-Bende güzelim.”dedi. Başka kimsenin güzelim demesine müsaade etmezdim.Oda etmezdi.

Dolaptan bir yorgan daha alıp uzandı yatağıma.yavaşça döndüm sol omzuna koydum başımı,biraz daha açtım gözlerimi o da baktı bana,yorgundu inip kalkan göğsü sıcacıktı daha da sokuldum.

+Hadi uyuyalım”dedim

-İyi geceler güzelim.” o derin güven kokusunu çektim ciğerlerime kadar.İçime doldu varlığının huzuru.

+Sana da iyi geceler ağabim.” döküldü dudaklarımdan. Alnımda bir öpücük.Uyuduk,aydınlık rüyalara kapattım gözlerim.

Yorum Yap

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.