Kalabalıklar içinde yalnızlığı demliyor insan. Kendinden ve gerçeklerinden uzak, kendisine ait olmayan bir yaşam peşinden sürükleniyor değerlerinden koparılarak. Bazen sormalı insan. Kendimden uzaklaşarak nasıl bulurum kendimi?
Yabancılaşıyoruz işte.. kendimize, kültürümüze.. Her sabah, ekmek aldığımız fırına.. Yüreğimizden temiz, çamurlu ayakkabılarımızla geçtiğimiz yollara..
Sobanın yanındaki ateşten sıcak samimiyete.. Yabancılaşıyoruz işte, çocukluğumuza, geleceğimize!
Soruyorum şimdi. Zaman biz gerçeğini götürmeden, gelmedi mi? Kendimizi bulmanın zamanı..









