Yalnızlık güzel şey azizim. Ses yok, seda yok… En önemlisi o yok. O yok ama, içinizde büyüttüğünüz mavi yanınızda. En güzel mavi, en güzel huzur yanı başınızda. Yastığınızın diğer ucunda. Kim demiş yalnızlık kötü diye? Yalnızlık, en asili bu işin. Yalnızlık en kusursuz hali aşkın. En sessiz, en sedasız.
Yalnızlık güzel şey azizim. Sevmenin ağırlığı yok bir kere insanın gecesinde. Birine bağlanma korkusu, birine alışma korkusu… Bunların hiçbiri yokken, aşk daha güzel bir kere. İnsan daha bir korkusuz, daha bir cesur! Aşkın en yalın hali yalnızlık. Kabullenin bunu.
Yalnızlık güzel şey azizim. Belki uyandığınızda omzunuzdan öpen biri yok. Belki karşınızda sizi izleyen gülen bir yüzde bulamıyorsunuz Güneşin doğduğu vakit. Belki sıcaklığına karışıp, huzurlu bir uyku uyuyacağınız biri de yok yanınızda. Ama her gün, aşkın en yalın en saf haline uyanıyorsunuz ve günaydın yalnızlık diyorsunuz.
Anlayacağınız mesela aşkı yaşamak değil, mesele aşkı layıkıyla yaşamak. Şimdi benim içim koca bir mavi yalnızlık dolu. Yastığım mavi bir huzur kaplı. Gecem mavi bir rüya ve Güneşim koskoca bir mavi günaydın dolu. Yalnızlık güzel şey azizim.







