Yar Diye Seçtiğime

Yar diye seçtiklerimiz bize yara mı oldu dersiniz?

Bazılarımıza kabuk, bazılarımıza bir gülümseme, bazılarımıza ise kısa bir mazi.Sahi hangisiydin sen? Bir mazi mi, yoksa gelecek mi?Hangisi olacaksın benimle?Tekrar ağlayan günlerime dönmeyeceğim değil mi?Sensiz olan her geçen güne karanlık başlamıştım ben.Günümü aydınlattın.Bir gülümsemenle ışık saçtık etrafıma.Şimdi daha güzel görüyorum sevgili.Şimdi daha güzel gülüyorum.Şimdilerde hep bir tebessüm var yüzümde. Şimdilerde hep sen varsın.

Ellerin neden soğuk sevgili?Bensiz olduğu için mi?Yoksa içini ısıtamıyor muyum?Benim içim seninle ısınıyor sevgili.Benim ellerim, ellerine kenetlendikçe güzelleşiyor.Seninle varım ben.Olmadığın günler daha az gülüyorum ben.Nasıl bağlandım sana bu kadar? Nasıl sevdim bu kadar?Boşver be sevgili iyi ki bağlanmışım sana. İyiki sevmişim seni. İyikilerim hep senli. İnsan yaralı olunca yazabilirmiş sevgili.İçimi döktüğüm kağıtlardı.Artık sen oldun ya içim ,dökmeme gerek kalmadı.Yine de yazıyorum işte.Bu sefer içimdekileri değil bizi yazıyorum.Biz olmayı çok istemiştim ümidim hiç kırılmamıştı sevgili.Tam vazgeçtiğim anda tuttun kolumdan belki de sana daha çok bağlanmamın tek sebebidir bu. Neyse sevgili bu kadar yeter bize.Sıra gelsin yar diye seçtiklerimize.YİNE BİZE…