Tüm evren umutu öğretmekle görevliyken,
Sen, takılıp bir kuru yaprağın peşine
Toprağa karışmayı yeğliyorsun.
Gece ,
Vakti gelince,
Teslim ederken önlüğünü gündüze,
Sen yıldızları saymayı
Güneş’e uyanmaya tercih ediyorsun.
Hüznü sonsuz sanma,
Bak,
Senin sayılı günlerin çiçek çizmiş dallarına
Silip sonbahar yazma.
Yağmur hüznü değil ilkbaharın,
Aldanma,
Sevinci yaşama dört elle sarılmanın.









