Yeryüzünden Gökyüzüne..

Unuttum, çalıştım çabaladım unuttum!
Her şeyi yaptım unutmak için seni, her gün mezarına gittim kabullenmek için gittiğini..
Bugün 8 sene oldu seni Kaybedeli adini 8 senedir duymadım, 8 senedir söylemedim konuşsam çıkacak ağzımdan ama yapamam 8 sene Sonra bunu kendime yapamam! Resimlerini de aldılar benden zaten sadece gökyüzüne bakınca Göz göze geliyoruzdur belki diye çatı kattaki odamın çatısını camdan yapmıştım onuda yıktılar.. istemiyorlar seni hatırlamamı ondan unuttum. Ben seni düşünürsem ağlarmışım o zaman Sen çok üzülürmüşsün demişti anneannem, sırf Sen üzülme diye unuttum seni, her bir zerreni.. ama gözlerin gökyüzü gibi olan gözlerini unutamadım..’ Heey yer yüzünden Gökyüzüne, mavi gözlü çocuk Ben seni unutmadım ama ağlamıyorum da artık, sen üzülme olur mu?’