Beyazın altına saklanmış yeşil bir bulut
Ve maviyle krımızı arasında gidip gelen mor bir ağaç
Yerüstünün üstünden giden bir ah
Ve yeraltının altına gömülen bir gün ve eş
-her mutluluktan koparılan küçük bir acı dilimi-
Bir hayatı değil,
Bir gülüşü
Bir anıyı değil,
Bir ins’andaki an’ı yaşamak
Teni topraktan birinde doğmak
Bir-iki-üç harf
Ölüm!
Beyazın üstüne dökülmüş
kahve
gözlerde akşam olmakta
Geceye gün doğdu.









