BEN BULURUM(!) BİR ÇARESİNİ

Akşam oldu
Yine her zamanki köşeme oturdum.
Yaktım sigaramı, koydum önüme küllüğü
Hemen yanında da bir fincan çay
Bakmaya başladım duvardaki resmine.
Resmine baktıkça her seferinde
Kavgalarımız, gezintilerimiz, konuşmalarımız..
Çınlıyor kulaklarımda.
Her seferinde tekrar tekrar ölüyorum sanki,
Ama bakmaktan da hiçbir zaman sıkılmıyorum.
Yetinemiyorum.
Evet, doğru bildin.
Çok özlüyorum.
Baharı bekleyen kumrular misali,
Unutmadan bekliyorum.
Gelmeyeceğini bile bile…
Sensiz geçen her gün, her saat, her dakika, her saniye..
Cehennem azabı.
Her saniye dahada deliriyorum.
Kavruluyorum.
Ama sen kendine iyi bak, düşünme beni.
Ben bulurum(!) bir çaresini.
Her zamanki gibi…