Hayat;
Saat gece yarısını geçerken ‘Günaydın’ dedirtebilirdi.
Ağustosta üşütebilir, gülerken bir anda ağlatabilir, çevrenden hatta kendinden bile şüphe duymana neden olabilirdi.
Göz pınarlarını kurutabilir, gülmekten yanaklarına ağrılar, midene kramplar sokabilirdi.
Aşık edebilirdi seni mesela. Belki bir doğa manzarasına, belki bir çift göze ya da söze.
Hatalar yaptırabilirdi. Bazen büyüyüp olgunlaşman gerektiği için, bazen ise yalnızca hata yapman gerektiği için. Pişmanlıklar duydurabilir, keşkeler dedirtebilirdi.
Ama hep bir şans daha verirdi, Keşke’lerini İyi ki’lere dönüştürebilmeleri için insanlara…
‘Hatalarından ders al, yarına yeniden başla’derdi. Ve ben yeni bir sayfa açıyorum hayata.
Yeniden, yeni bir içten ‘Günaydın Hayat’








