Ve bir kadın girdi erkeğin hayatına.
Değişti her şey.
Kadının bir bakışı, erkeğin vücudunu sarsardı.
Hele yürürken attığı her adım “Ah umutsuz aşkım!” diyen erkeğin yüreğini hoplatır; hayran bırakırdı bastığı asfaltı endamına.
Ve kız güldü, erkeğin kalbi kırdı kaburgalarını, söküldü yerinden.
Hayat zordu.
Yalanlarla kirletilmişti.
O güne kadar kimseye güvenemeyen erkek güvenmek istemişti kadına.
Kadın içine sinmişti erkeğin.
Ne yapsa ne etse söküp atamıyordu içinden kadını.
Halbuki kadın dönüp bir “Merhaba” dese hayat cennet olacaktı erkeğe.
Demedi.
Zindan etti hayatı.
Bir bakışına muhtaç olan erkeğe hiç bakmadı.
Bir gülse ölecek olan erkeğe, hiç gülmedi.
Mahkum etti kendi yarattığı zindanına.
Ve bir gün kadın başka bir erkeğe güldü.
Derin bir ah çekti erkek.
Sıla gibi.
Baktı manzaraya.
Keşke görmeseydim, dedi.
Durdu.
Hayırlısı, dedi, bir sigara çıkardı paketinden.
Baktı manzaraya.
Yanımda sen olsaydı ne olurdu, dedi.
Boşluğa.
Manzaraya.
Okkalı bir küfür savurdu içindeki masum sevgiye, kocaman hayallerine.
Derin bir nefes aldı.
Sonra çekti içine sigarasını.
Zehir ciğerlerini doldururken, tek bir soru vardı aklında.
Neden?
Turkish