Yine sabah olmuş
Odam biraz soğuk
Camımda buğu var biraz
Ve yağmurun izleri
Gözlerimi ovuşturuyorum
Masamın üstünde akşamdan kalma kahve bardağı
Kahve severim ben
Yalnızlıktır çünkü kahve
Düşünmektir
En basitinden kitap okumaktır
Kitap da severim ben
Sahafları,kokularını içime çeke çeke dolaşırım
Neyse,ne diyorduk?
Yine sabah olmuş
Yalnızlığımla kalkıyorum yataktan
Tutuyor elimden,banyoya götürüyor
Aynadaki kızın saçı başı dağınık
Gözleri mahmurlu biraz
İki diş fırçası önünde;
Biri kızın,biri yalnızlığın
Yüzünü yıkıyor kız
Gözyaşlarının aktığını hissettirmeden kendine
Yine sabah olmuş işte
Aynı telaş başlamış yine
Aynı insanlar
Aynı gürültü
Aynı şehir
Aynı ümitsizlikler
Ve aynı mutsuzluklar…
Aynadaki kızı bırakıp mutfağa geçiyorum
Bir kahve koyuyorum
Yine
Kadehimi de yalnızlığa
Ve bir gün doğacak olan güneşin şerefine kaldırıyorum…
Turkish