Ama işte iletişim tek yönlü yapılabilen bir uğraş değil.
Yani sen sarılmak istesen ona o sana sarılmıyor
Günümüz toplumunda herkesin çok acelesi var, herkes bir yerlere yetişiyor. Dinlenip nefes almak pek mümkün değil.
Yanındaki insana iyi hissettirmek, onunla hoşça vakit geçirdiğini belli etmek yok mesela
İnsanlar birbirine ikame ediliyor artık ne yazık!
Dost dediğin, kardeş gözüyle baktığın insanlarda bile aynı his “benim hayatımın mükemmelliğini onayla ve sus daha konuşma”
Oysa herkes kendi hayatında başrol ve açıkçası kimin hayatını nasıl mükemmel ya da berbat yaşadığı pek önemsenecek bir olgu değil.
Bunu yargılamak ya da yüceltmek de aynı şekilde
Çünkü herkesin koşulları farklı,kişiliği farklı.
İnsana değer vermek yerine mevkii,makam,etikete değer vermeye alışılan günümüz toplumuyla ben iletişemiyorum.
Size iyi şanslar…









