Bencilliklerinin kölesi olmuşsun sen.
Sevgiden anlamayan
Umut tacirliği yapan
Verdiği sözleri tutmayan
Bir bencilsin sen.
Nisan ayıydı bırakıp giderken beni
Sebepsiz olan ayrılığını,
Boş bahanelerinle süslemiştin.
Rahatlatmak için vicdanını.
Gözlerimden akan yaşlar,
Söndürememişti yüreğindeki kibir alevini
Verdiğin sözler, çaldığın umutlar,
Dilerim cehennemde de söndürmez ateşini…









