Bu hayatta hiçbir şeyden korkmayan biri var mıdır acaba? Hep merak etmişimdir. Nasıl olur da korkusuzca yaşayabilirler hayatları boyunca diye. Benim bir dolu korkum var mesela. Sanki bütün yaşamım korkulardan ibaret.. Sınavı geçememe korkusu, insanların önünde nasıl konuşurum gibi basit korkularım var mesela. Basitlerin yanında birde ciddi korkularım var. Bunlardan birisi de sevilmeme korkusu.. Evet doğru duydunuz, sevilmemekten ölesiye korkuyorum. Saçma bir korku gibi gelebilir size. Ama benim için hayatımın odak noktalarından birisi. Ne kadar çabalasamda bir türlü aşamadığım en büyük korkum. Çünkü ben ne yaparsam yapayım insanlar beni sevmezse benim elimden gelen bir şey olmuyor ne yazıkki.. Tabi aile bunun dışında. Çünkü sizi koşulsuz seven yegane şey aile.
Bu hayatta herkes çıkar ilişkileri üzerine kuruyor ilişkilerini. İstediklerini aldıktan sonra eyvallah deyip kapıyı yüzüne çarpıveriyorlar. Ya da bir şeyler hiç başlamıyor, umursanmıyorsun bile.
Sürekli düşünürüm, ben ne yaptım ki beni kimse sevmiyor, suçum ne? Ya da sevilmek için ne yapmam gerekli? Bu soruları sürekli soruyorum kendime.?Tahmin edersiniz ki bir cevabım yok. Sorular havada asılı kalıyor. Bu yüzden bu haldeyim ya. Durum böyle olunca sorunun bende olduğunu düşünüyorum ve buna inanıyorum. Çünkü hiç sevilmeyen benim hep. Başkaları ne güzel de seviliyor öyle. Bende uzaktan bakmakla yetiniyorum onlara. İmrenerek bakıyorum. Ne kadar fark ettirmesem de içimdeki o tohum filizlenmeden ölüyor. Acı çekiyorum. Bedenim olmasa da ruhum çekiyor acıyı. Dayanılması çok zor bir acı. Bu durum son bulsun istiyorum. Artık ben de sevilmek istiyorum. Beni niye sevmiyorlar ki? Ne eksiğim var? Böyle daha fazla yaşamak istemiyorum.
Zaten yanımda olanlar da hep çıkarlarının peşinde. İşleri bitince gidecek onlarda. Beni bir araç olarak kullanıyorlar. Bana bunu neden yapıyorlar ya? Avazım çıktığı kadar haykırmak istiyorum, YETER ARTIK, YETER LÜTFEN DURUN. Beni koşulsuz sevmek bu kadar zor mu? Lütfen yapmayın artık. Beni bir araç olarak görmeyin. Böyle olması beni daha çok üzüyor. Böyle mutsuz olmaktansa yalnız kalarak mutsuz olmayı tercih ederim. En azından çiçek açar gibi olan umutlarım sonradan solmaz, en başından açmazlar ve boş yere umutlanmam.
Lütfen böyle yapmayın artık. Beni bana bırakın.
Yalnızlığımla ben koşulsuz severiz birbirimizi.
Turkish