İstanbul’da Yalnızdı

İstanbul’a kar yağıyordu 

Ayaklarım çıplaktı 

Üşüyordum 

Gözlerime kaçıyordu kar taneleri 

Ağlıyordum 

Anlıyordum  

İstanbul da senden ibaretti 

Kar küresine hapsedilmiş bir kız vardı 

Anlıyordum, yalnızdı 

Çünkü neyi var neyi yok hep banaydı. 

Anlıyordum  

İstanbulda yalnızdı 

Çünkü beni anlıyordu 

Martılar vapurlara uçuyordu 

Anlıyordum 

Çünkü İstanbul’da yalnızdı