Sen hiç gelmedin ki

Hayatta bazı anlar vardır. Yanında sana destek olanları görmek istersin ya… Bisiklete binmeyi öğrenmeye çalışırken ardına baktığında seni birinin tutmasını istersin ya ve kimseyi bulamazsın. Evet, bisiklete binmiyorum ben ellerinizi üzerimden neden çekiyorsunuz? Ardıma bakıp da evet işte orda dediklerim neden yitip gidiyor? Büyümek böyle bir süreç mi? Yapayalnız savaş vermek, ah dediğinde yaranı saracak kimsenin olmaması. Hayat bu olamaz. İnsanlar bu kadar bencil olamaz, olmamalı.  İyi günümde yanımda olanlar ihtiyaç duyduğumda hangi partide eğleniyorlar? Yoruldum hayatta tek başıma yürümekten, yaralarımı bir başıma sarmaktan… Sonra biri çıkıyor diyor ki; insanlara karşı neden bu kadar soğuksun? Hayal kırıklıkları hayallerimin de ötesine geçmişken var dediklerim çekip gitmişken ben daha nasıl güvenirim..!