Hayatta bazı anlar vardır. Yanında sana destek olanları görmek istersin ya... Bisiklete binmeyi öğrenmeye çalışırken ardına baktığında seni birinin tutmasını istersin ya ve kimseyi...
Kurumuş ağaç bile gün gelip tekrar yeşerebiliyor. Hayata yeni baştan başlayabiliyor. Peki ya insanoğlu hiç mi ders almaz şu dünyadan? Çetin geçen kışın, ayazın...
Okuduğum bir şiirde 'uzaklar sana gelmez sen uzaklara gidersin' diyordu. Sanırım bugün daha iyi anlıyorum ne demek istediğini... Uzakta olanları yanında hissetmedikçe bocalıyor insan......
Varlığı yokluğu bir olan insanlar vardır ya sanırsın ki görünmezliğin formülünü bulmuşlar saklamışlar... Bir de uzak diyarlarda olup yanı başında nefesini hissettiklerin vardır. Karşında...
"Ne içindeyim hayatın ne de büsbütün dışında" ne de güzel anlatmış şair kalabalıklar içindeki yalnızlığı. Siz hiç sessiz çığlıklar duydunuz mu? Herşeyi yerle bir...
Lütfen bekle ...





