Kurumuş ağaç bile gün gelip tekrar yeşerebiliyor. Hayata yeni baştan başlayabiliyor. Peki ya insanoğlu hiç mi ders almaz şu dünyadan? Çetin geçen kışın, ayazın ardından karlar erir. Güneş açar, kuşlar yeni baştan başlar şarkılarına. Doğa yeniden uyanır hayata, yaşama. İnsanoğlu kurumazken neden bu hayattan kopuşlar? Neden bu bıkmış haller? Penceremin kenarından bana göz kırpan yeşilin en güzel tonuna bürünmüş, yeni umutlara tomurcuk açmış dal parçasından öğreniyorum tüm bunları. İçimde yitip giden umudu, yaşama sevincini tekrar canlandırma çabası benimkisi. Kuruyup öldüğünü sandığımız ulu çınarlar gün gelip gölgesiyle kucaklayacak bizi. Kalbi yeşertmek daha kolay olsa gerek. Umutlar tomurcuk açıp her yanı sardığında değişecek dünya. Yeni dünya aramaya ne gerek var. Sen kalbi yeşert yeter.
Yeşeren Umutlar
Turkish