Bugün yine kıyılara anlattım seni.Öyle bir dinleyişleri vardı ki sanırsın benden daha çok seviyorlar. Nasıl anlatmışsam artık seni.
İsmini fısıldadım usulca ismimle birlikte, sonra bir kaya parçası kımıldadı suyun kuvvetiyle.Düşün artık su bile şahlandı adını adımın yanında anınca.
Ne varsa söyledim yine kıyılara.Seni anlattım önce, sonra sendeki beni…Deniz durur mu verdi bir dalga daha.Hayır hayır kızmayın ona dedim.”Kavuşunca Aşk olmaz ki zaten değil mi? “deyince bir duruldu tabi deniz usulca.Devam ettim seni anlatmaya.Her gece aklıma düşmeyi bırak güpegündüz meşgul ediyor dedim.Tahmin eder misin bilmem ama bir dalga daha verdi deniz.
Kıyıya paralel bir ağaç gölgesindeyim yine…Kulak veriyor tabi o da söylediklerime.Sağolsun ben anlatırken omzunu veriyor başıma seni anlıyorum dercesine.
Kalkıp yürüyorum kayalar üzerinde aşkımı anlata anlata denize.Dinle deniz diyorum, dinle ve bunları unutma.Bu duygu Benim.Karşılık gelse de gelmese de bu duygu hep benim olacak.Çünkü bu duyguyu ben koydum yüreğime. Onun haberi bile yokken. Dayanamayıp ona bahsetmiş olabilirim ama bu duygu Benim…Ben yeşerttim ben soldururum çünkü bu duygu Benim.
Demem o ki bugün bir kıyı daha şahit oldu aşkıma.Ben anlatmaya devam edeceğim sen gelsen de gelmesen de…
Turkish