DÜŞÜNÜYORUM ÖYLEYSE VARIM

“Düşünüyorum öyleyse varım” demiş Descartes ve haklılığını insanın yaşam sürecine bırakmış bence. Bunu açıklamak için 2 teorim var. Biri öncelikle bir beşer olduğumuz için doğal olarak biyolojik nedenler oluyor. Beyin ölümü gerçekleşen bir insanın yaşamı sonlanmış oluyor. Buda bu tezin ilk teorisi oluyor ve kanıtlıyor. İkincisi benim teorim ve size şöyle açıklayacağım:

Hayat belli evreleri olan bir süreç. Bebeklik, çocukluk, ergenlik, yetişkinlik ve yaşlılık. Ama biz belki otuzundan sonra belki de yaşamımız boyunca hiç var olmuyoruz. Böyle saçma şey mi olur diyenler elbette ki olacaktır. Tek istediğim yargılamadan önce sonrasını okumanız ve söylediklerimi düşünmeniz. Nefes aldığımız sürece beşer olarak hayatta varız diyebiliriz. Hatta onu ilk teorimizdeki gibi düşünebiliyorsak yani beynimizde akış varsa diye değiştirmek daha olur ama bu tezimde değinmek istediğim başka bir konu. Evet siz beşer olarak varsınız, nefes alıyorsunuz, yemek yiyorsunuz, gülüp eğleniyorsunuz. Peki ama niye var olduğunuzu düşündünüz mü? İşte benim teorim bu. Yani hayatı anlamak, neden var olduğunu ne için yaşadığını sorgulamaya başladığımız zaman var olmaya başlıyoruz. Çünkü düşünmek de hayat gibi uzun soluklu bir süreçtir. İnsan beynine benzetirsek dallanıp budaklanabilen birbiriyle bağlantılı örgü yumağı sinapslar gibi besin kaynağı sözcükler olan bir can damarı. benim teorime göre insanlar bu soruları sormaya başladıklarında bu damar atmaya başlıyor. Bu soruların cevapları zor ve bu cevapları bulmak uzun bir zaman alabiliyor. İşte tam da bu yüzden uzun soluklu bir süreç dedim. Cevapları bulunca da her şey bitmiş olmuyor ve belki de asıl hayat o zaman başlıyor.

Sorduğum sorular yanlış anlaşılmaya çok açık sorular. Bunu hepimizin Müslüman kimliğinin yanında öz kimliğini bulması için yapması gerekir. Sadece görev ve sorumluluklarımızın olduğu bir hayatta bize yüklenilenin dışında bir şeyler yapamayıp yaşamımız boyunca ve hatta belki sonrası için seyir defterimize bir şeyler katamıyorsak ben varım nasıl diyebilirim ki. Yani aslında cebimizde manevi olarak bir çok kimlik taşıyoruz. Kendimden örnek vereyim. İnsan kimliğim, Müslüman kimliğim, öğrenci kimliğim, hayalleri ve amaçları olan genç kimliğim ve belki daha bir çok kimlik. Peki ama bu hayatta beni ben olarak var eden asıl öz kimliğim ne? Bu sorunun cevabını bende henüz bulamadım. Yani demek istediğim bu sorular öyle alelade sorular değil ve cevabı hemen bulunamıyor. Yine de bir arayıştayım ve arayışıma devam edeceğim. Bu yüzden düşünüyorum öyleyse varım.