Hayat dejavudan ibarettir

Bazen anılar sürekli tekrar edermiş gibi gelir insana. “Hayat tekerrürden ibarettir” derler. Çok doğru. Ama aslında benim en korktuğum durum… Hayatın sürekli tekrar etmesi… Sanki hayat denen sürecin bir tuşu var ve bu tuşa bastığımızda tekrar tekrar aynı şeyleri yaşıyoruz. Korkunç bir şey! Katlanılmaz bir gerçek bence. Düşünsenize üzücü bir olay yaşıyorsunuz. Hayal kırıklıkları, hüzün, keder… Bu duygular sürekli kendini tekrar ediyor. Ruhunuza işliyor adeta. Sürekli böyle yaşamak…

İşte ben de bu aralar böyle düşünceler içerisindeyim. Sürekli bir dejavu yaşıyorum. Ölü bir ruh gibi dolanıyorum etrafta. Hiçbir şeyden zevk almayan, sadece yaşamak için yaşayan bir kişiliğe büründüm ve git gide dibe batıyorum. Yüzeye çıkamıyorum. Sanki çabaladıkça daha çok derinlere iniyorum. Zaman geçiyor ve geçtikçe ben de çöküyorum. Kurtulmak istiyorum ama daha çok karanlığa gömülüyorum. Yalnız hissediyorum. Elim boşlukta ve tutan kimse yok. Yalnızım… Üşüyorum… Korkuyorum bu yalnızlık okyanusunda boğulmaktan. Çabalarımın boşa çıkmasından ve kimsenin beni bulamamasından, bana gelememesinden, yalnız kalmaktan korkuyorum.