Bir kalemim, bir defterim, bir de ben vardım bir zamanlar.Benliğimdeki düşünceleri akıttığım,korkmadan büyük harflerle yazdığım defterim…
Ve devrik cümlelerim yoktu benim.Ya siyah bakardım dünyaya ya beyaz.Nefretimdi gri.
Çıkmazların sürüklediği bir dünyaya girdiğimde grilere hapsolmuş bir hayat kapısını açıyor insana.Seçme şansı vermeyen grilerim vardı benim.Bugün uzun zamandır elime almadığım kalemimi ve tükenmeyen kalemimi aldım elime.İyiki de almışım.Hani bir dostunuzu uzun zaman göremezsiniz,anlatacak çok şey birikir ya;Yıllardır biriktirdiğim acılarım,sevinçlerim var benim.
Beynimle kalemim arasına hiç bir süzgeç koymadan yazmaya devam edeceğim.
(Beni yazmayı teşvik ettiği için Sümeyye Sarıyıldız’a teşekkürler)
Turkish