Kavuştuğum kelimeleri kaybetmekten korkuyorum sevgilim. Dokunamadığım yüzünü, ellerini bir daha görememekten korkuyorum. Üstüme bir türlü sinmeyen kokunu unutmaktan korkuyorum. Yanındayken doya doya bakamadığım gözlerini...

Siz bayım, bir kadını anlamayı denediniz mi hiç? Aslında sandığınız gibi komplike bir durum değildir bu. Yalnız dikkatinizi çekeyim "kadınları anlamayı denediniz mi?" Demiyorum...

Tüm gizli saklımdın benim. Eksik olduğum yanlarım, acizliğim ve düşmüşlüğüm, Ellerin yoktu belki saçlarımda Ama saçlarım adını saklayan geceye kavuşurken, Bir şiir daha düştü senin payına Öyle ya iki...

Dinmiyor bu özlem. İçimi yakıp kavuruyor her geçen gün. Sanki denizin ortasında yangın yeriyim. İçimde koskoca bir mavi. Ne unutabildim ne uğurlayabildim seni. Oysa...

Ben geldim sevgilim. Hayallerimizin şehrine geldim. Ama sen yoksun yanımda. Bu sokakları daha önce hiç görmedin sen. Adımlamadın. Ne kokun var şehrin havasında ne...