Söz verdim.
Daha çok gülümsemeye, gülümseyerek, düşünerek konuşmaya, kelimelerimi seçerek anlatmaya söz verdim.
Acelecilikten uzak durmaya, duraksamaya, sakin kalmaya söz verdim.
Her gün yeni yeni bilgilerle zihnimi güçlendirmeye, anlamaya, anlatmaya söz verdim.
Bedenime iyi bakmaya, onu sevmeye değer bulmaya, bu dünyayı tecrübe etmem için gereken yegane aracıma özen göstermeye söz verdim.
Söz verdim.
Durup dinlenmeye, kendim için, çevrem için güzel eylemlerde bulunmaya söz verdim.
Sevmeye, sevilmeye, almaya, vermeye açık olmaya, duygularımı sevecenlikle paylaşamaya söz verdim.
Hayatın gelip geçici olduğunu her gün anımsamaya söz verdim.
Sevdiklerimin kıymetini bilmeye, kısıtlı ömürlerde, gelip geçici sorunlarla onları üzmemeye karar verdim.
Bunun yanında üzülmemeye de söz verdim. Kısıtlı değil mi ömür, niyeti beni üzmek olanları, oldukları yerde bırakıp, onlarla orada vedalaşmaya da söz verdim.
Kelimelerin iyileştirici gücüne, sevginin muhteşem enerjisine, bilginin yaşatan ışığına, umudun aşk dolu desenlerine kapılmaya söz verdim.
Başlayan her yeni günü ömrümün son günüymüşçesine yaşamaya, bu dünyada sonsuz yaşayacakmışım gibi yarına iyi eylemler, olaylar, olgular, düşünceler bırakmak için çabalamaya söz verdim.
Anlayışın, hoşgörünün, tutkunun, çalışkanlığın, umudun, sevginin, aşkın, affetmenin, barışın, huzurun, bolluğun, bereketin, mutluluğun hayatımın her alanında benimle ve çevremle hayat bulması için söz verdim.
Söz verdim. Söz!









