Uçmak Vakti

Bir şehrin içinde öylece eridiğini hissetmek. Boyun uzarken, düşüncelerin derinleşip kalbin kararırken sokakların sana kardeşlik yapması. Adım atsan, nefes alsan şaşırmayacağın hissiyatı. Yaşadığım bu… Bastığım kaldırımlar ev kadar sıcak, insanlar arkadaşım gibi yakın, gülümsemem solamaz çünkü her şeyde bir ben var.
Oysa ayaklarım bina aralarından ormanlara çıkmak, gözlerim denizlere kavuşmak, kalbim uçup göçmek istiyor. Bu şehir bana yalnızlık. Ellerim ellere değmeden, dudaklarım bakireliğini yitirmeden gömecek beni. Yeminler şehri burası. Asıl beni bulmam için terk etmem gereken bir yol, asıl şehrimi bulmam için bir han. Bunu o da bilmeli ve beni artık azat etmeli. Sevgisi beni en büyük esiri yapmadan…

Yorum Yap

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.