Geçmiş geçmişte kaldı dedi bir arkadaşım, geçmişiyle yaşayanın geleceği olmaz.
Bir de: Geçmedi ki geçen günler, şimdiler hep geçilen günler…
Hangisi peki?
Şuanımız da geçicekse ?
Geleceğimizde birer geçmiş olacak.
Oysa bize hep CARPE DİEM dendi ”Anı Yaşa” Her anımız birer geçmişten ibaret…
Sonumuzsa kara toprak.
Carpe Diem ;bir çok anlamı var aslında; şu anı yaşa ne de olsa bir daha dünyaya gelmeyeceksin; ya da kıymetini bil, ölümünü ona göre hazırla.Sahi hangimiz ölmekten korkmadık?Herkes cenneti kazanmak ister , ama neden kimse ölmeyi istemez?Şu anı yaşarken ”geçmiş” olacak olan geleceğimize de bir şeyler katmamız gerekmez mi?Ya da bu sürekli klişe olan bir sözden ibaret mi? Aslında Atalarımız hep doğru söyler; şu anı iyi yaşa ki geçmiş diye nitelendirdiklerimize bakarken neler kazandığımızı anlayalım, ya da neler kaybettiklerimizi…
Şu anı iyi yaşa ki geçmişte seninle birlikte güzel kalsın.Ya da yanında çanta gibi taşı.O çanta ya bir gün ağır gelir yada ömür boyu seninle güzel anılara şahit olur.
AĞIR GELEN ÇANTA MI ? YANINDA TAŞIYIP HOŞ DURAN BİR KUMAŞ PARÇASI MI?
HAYAT bundan ibaret işte…. Oysa sadece tek hece.
tekyumurtaikizi.









