260617

0

260617 | Malatya yolu, herhangi bir yer

Sonu gelmez sandığım bir yoldayım şimdi.
Bir yanda Yûsuf, bir yanda Züleyha.
Ve ben.
Tam ortalarındayım.
Cismim yok.
Bir gölgeden bile yoksunum bu zamansızlık zamanında.
Yabancıyım.
Ne Yûsuf bilirim, ne Züleyha.
Fakat işte, tam ortalarındayım.
Haddim olmayarak dahil oluyorum hayatlarına şimdiki zamandan.
Hem üçüncü tekil kişiyim onlar için, hem yalnız.
Ne Yûsuf bilir beni, ne Züleyha.
Geçmiş zamandayım.
Fazlaca geçmiş bir zamanın davetsiz misafiriyim.
Bazen mutluyum, bazen kederli. Bazen bir gülümseme beliriyor dudağımın kenarında, sol yanağımda. Bazen bir acı saplanıyor ruhuma, sol yanımdan; göğüs boşluğumu dolduran.
Şikayet etmiyorum; umduğumu değil, bulduğumu görmek kaderim.
Bazen Yûsuf yoldaşım, bazen Züleyha.
İsmail’i kalbime gömdüğüm zaman anlıyorum sesimi duyuramamanın acısını, Celil Hikmet toprağa düştüğünde bile bunca kanamamıştı kalbim, bu kadar acımamıştım. Düşen her erle birlikte ben de acıyorum her yanımdan. Dünden, bugünden ve yarından…
Sükûnetimi korumak zorundayım tüm olanlara rağmen. Elimden tutan olmayacak çünkü; düşsem, kimse kaldırmayacak.
Ben, üçüncü tekil kişi, güçlü kalmak zorundayım.
Çünkü,
Ne Yûsuf var yanımda, ne Züleyha.
Yalnızım.
Züleyha uzaklaştıkça ve Yûsuf yaklaştıkça daha da kırılıyor kalbim.
Züleyha gittiği yerde kalır, Yûsuf kaldığı yerde ölür diye korkuyorum.
Ya da,
Züleyha gittiği yerde ölür, Yûsuf geldiği yerde kalır diye korkum.
Henüz bilmiyorum.
Tüm bu bilinmezin içinde ben, üçüncü tekil kişi, bilmeyi bekliyorum.
Geçmiş zamanın geçen kısmını,
Yani,
-Geçmiş zamanın şimdiki zamanı-na kadar olan kısmını
Tüm bu bilinmezlere yanıt arayarak geçirdim.
Bazen Yûsuf göründü bana, bazen Züleyha.
Onlar yaşadı, ben gördüm.
Onlar bilmezken, ben bildim.
Ve şimdi,
Zaman geldi.
Geçmiş zamanın gelecek zamanındayım.
Yakın geçmişte.
Fakat, şimdiki zamanın geçmişi hâlâ.
İşte, hem Yûsuf yanımda hem Züleyha.
Ve ben;
Üçüncü tekil kişi.
Tam ortalarındayım.
Bilmeyi, bilinmeyi bekliyorum.
Yûsuf Züleyha’yı, Züleyha Yûsuf’u, ben Yûsuf’u ve Züleyha’yı tanıdığımda,
-Ve ben, üçüncü herhangi biri, herkes için muamma olarak kaldığımda-
Geriye bakılacak fotoğraf, görülecek şey ve dahi söylenecek bir söz kalmadığında bildim;
Bu Yûsuf başka Yûsuf, Züleyha başka Züleyha…

010817 | 0113

Yorum Yap

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.