GECE

Her gecenin bir hatrı vardır. Her sessizliğin bir boşluk olmasına rağmen geceyi doldurması gibi. Canından çok sevdiği ruh eşiymiş gibi çoğu zaman yalnız bırakmıyorlar birbirlerini. İstisnai durumlar var tabi ki. Kendini kaybetmek için vücudunu barlara atan insanların çığlıkları ya da dünyada hiç bitmeyen şu savaşların ortasındaki mermi sesleri bozuyor bu ilişkiyi. İkisini de durduramıyorsun, biri insanlığın aciz arzuları sonucu zevkin doruğuna çıkmak için olan heyecandan oluşuyor diğeri ise aynı şekilde aciz insanların arzuları sonucu bir hükümdarlık, bir devlet sahibi ve en önemlisi liderlik duygusu yani karizmatik otoriteyi yakalama istediğidir. Ama olsun, biz sessizliğimizi bozmayalım. Bozmayalım ki gecenin hiç bitmeyen bir sırdaşı olalım. Bizim de hatrımız kalsın gecede. Ne de olsa yaşamımızı baki kılan bu geceler değil mi? Bizi aldatmayan, bizi hiçbir zaman yalnız bırakmayan bütün her şeyimizi yaşadığımız ve sakin bir kafa sunan. Her şeyi geçtim yapamayacağın ya da yapmak istediğin şeyleri de sana bir rüya olarak yaşatmıyor mu saygıya layık geceler?