Istanbul

Istanbula ilk kez farklı bir nedenle geldim.
Okula kayıt için ve başlar başlamaz bu yılımın çok değişik geçeceğinin farkındaydım. Denizin dertlerime ortak olacağının mesela.. ilk gittiğim sahil kenarında maltepe tarafında ağladım eşlik eden tek şey dalga sesiydi. Okulu beğendim farklı bir yurt olsun istedim ama o vakit bir slogan düşüverdi aklıma “BURASI ISTANBUL”. Bambaşka insanlar, farklı yapılaşmalar, bir sürü yol , feribotlar,vapurlar vazgeçilemeyecek tek şey deniz gibi dururken şimdi bakalım sonrasında neler olacak? Neyse ki uzun uğraşlar sonucu okulun yurduna kaydoldum. Okulu bilmem ama vapurda inanılmaz şeyler gördüm. Martılar.. Insan bu şehirde martı olmak ister. Yukardan görmek daha da sahiplenmek şehri. Vapurdan simit atan insanların mutluluğunu görmek ister. Tıpkı bende olduğu gibi. Insan bu sehirde kaptan olmak ister. Denizde,karada,iş yerinde,ailesinde,özel hayatında her yerde kaptan yani baş olmak ister merkez olmak ister. Merkez olmazsa kaybolur gider yutar bu şehir korkutur ürkütür. Bugün yanımda ailem vardı ama gezerken yalnız olduğumu düşündüm. Yalnız bir yerleri keşfettiğimi bilmedik yerin bilmedik insanları bilmedik sokakları.. Tek bildiğim buraya yenilmeyeceğim. Hiç bir zaman yenilgiyi kabul edenlerden olmayın… Saygilarimla.